Dualiteit
donderdag, 11 maart 2010 22:28
Dualiteit
De kwaliteiten die we bezitten kunnen gegroepeerd worden in drie basiskwaliteiten: kracht (verlangen om te scheppen), liefde (verlangen om je te verbinden) en kalmte (sereniteit, verlangen naar waarheid).
Maar er zit een belemmering in ons mensen. Met onze vrije wil kiezen we er soms voor om ons af te scheiden van het grotere geheel. Onze menselijke staat is geen verenigde staat, maar een dualistische staat. In deze dualiteit zie je jezelf als een 'afgezonderd ik' of als 'kleine god'.
Je hebt dan ego-delen die 'succesvol' willen zijn en in hun afzondering op hun gemak willen zijn.In deze toestand gebruik je je kwaliteiten op een vervormde manier ten dienste van een afgescheiden ik, terwijl je denkt dat dit je gelukkig maakt. Deze vervorming uit zich als eigen-gereidheid (ik wil wat ik wil wanneer ik dat wil: een vervorming van kracht), angst (angst om liefde te vertrouwen: van en voor anderen en trots (je identificeert je met je ik als 'kleine god' en vindt jezelf superieur en onafhankelijk).
We maken de keus om afgescheiden te zijn (ik en jij, wij en zij) van je ware aard, een toestand van 'goed' en 'slecht', 'succes' en 'mislukking', 'plezier' en 'pijn'. De dualiteit ontstaat in jezelf.
Onder invloed van je ouders en andere mensen die boven je staan, concludeer je dat deze 'kleine god'-benadering niet de manier is om veilig in deze wereld te bestaan: je wordt niet geaccepteerd, niet aardig gevonden en je krijgt wellicht niet wat je wil. Je zou zelfs door mensen die boven je staan gestraft kunnen worden, omdat je te onafhankelijk en ongehoorzaam bent. En je weet niet zeker wat je moet doen, aangezien je bekijkt wat het betekent afgescheiden te zijn van je essentie. Je voelt je in de 'kleine god' toestand schuldig en onwaardig. Je bent bang om bestraft te worden, dus ontwikkel je een persoonlijkheid die je als geïdealiseerde versie van jezelf aan de wereld laat zien. Deze bedachte persoonlijkheid wordt niet gevoed door je essentie, maar wordt gevoed vanuit je afgescheiden ik.
In deze neppersoonlijkheid draag je maskers die onze essentiële kwaliteiten imiteren: je draagt een krachtmasker, een liefdesmasker en een kalmtemasker. Deze maskers zijn nog steeds een dualistische menselijke positie, de schijnbaar positieve kant van de dualistische munt.
Deze dualistische toestand, die vaak onbewust is, zorgt voor een rotgevoel. Natuurlijk ervaar je pseudogeluk en pseudovoldoening. Als je 'succesvol' bent in de wereld duurt het wellicht jaren om te beseffen hoe slecht je je voelt of misschien sterf je terwijl je denkt dat je ten volste hebt geleefd. Maar als je geluk hebt word je je langzaam bewust van deze toestand. Je begint de onrust te voelen onder de show van succes en kalmte. In het begin lijkt het misschien beangstigend, vernederend en beschamend als je begint te zien hoe je zelf (en niet anderen) veel van je eigen problemen hebt veroorzaakt.